บทที่ 2 ตอนที่ 2 หวานไปทั้งตัว (NC)
ตอนที่ 2 หวานไปทั้งตัว (NC)
หลังจากนั้นก็แทบจะไม่มีเสียงพูดคุยกัน มีแต่เสียงร้องคราง และพูดไม่กี่ประโยค น้ำรักอุ่น ๆ ที่พุ่งเข้ามาไม้ยั้ง ทำให้เธอรู้ว่าเขาเสร็จไปหนึ่งรอบแล้ว แต่ค่ำคืนที่ยาวนาน ไม่มีทางจบไปเพียงแค่รอบนี้รอบเดียว เธอรู้ดีว่าเซย์จิเซ็กซ์จัดมากแค่ไหน
สองชั่วโมงต่อมา
“สี่ทุ่มแล้ว ฉันขี้เกียจขับรถ คืนนี้เธอค้างที่นี่แหละไม่ต้องกลับหรอก”
มะนาวพยายามฝืนตัวลุกขึ้นมา และดึงชุดที่เกลื่อนตามพื้นมาสวมทีละชิ้น
“ไม่เป็นไรค่ะ อาทิตย์หน้ามีสอบย่อย จะกลับไปอ่านหนังสือ เอ่อ…"
แค่เธอขัดใจ เซย์จิก็เหลือบมองด้วยหางตาทันที เพราะพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ ทั้งเธอและเขาไม่ต้องไปเรียน
“พูดไม่รู้เรื่องเหรอ บอกว่าให้ค้างที่นี่ยังไงล่ะ ฉันขับรถไม่ไหวแล้ว"
“แต่ฉันไม่ได้บอกเพื่อนไว้ แล้วก็… ต้องรีบกลับไปอ่านหนังสือ”
“พูดดัง ๆ หน่อยสิมะนาว พูดอู้อี้อยู่ในลำคอแบบนั้น ฉันฟังไม่รู้เรื่อง ทีตอนครางเวลาถูกขย่ม ร้องซะดังเลย”
มะนาวได้แต่ก้มหน้า เธอรู้สึกอายจนแทบอยากจะลุกไปตบหน้าหล่อ ๆ ของเขา ใช่ว่าเธอจะไม่อยากพูดเมื่อไหร่กัน แต่ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดกับเขาต่างหาก
“ถ้าคุณเซย์ไม่ว่าง ฉันเรียกรถกลับเองก็ได้ค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะต้องทำความสะอาดห้อง”
“มะนาว”
เสียงเย็นเรียบที่ดังขึ้น ทำให้มะนาวหยุดพูดทันที เซย์จิเดินกลับมาที่เตียง และมองสำรวจเธอที่พึ่งจะดึงบรามาสวม เนื้อตัวยังเต็มไปด้วยรอยจูบที่เขาทิ้งไว้ แต่สายตาของเขาตอนนี้ เธอรู้ดีว่าเขาเริ่มไม่พอใจแล้ว
“ฉันบอกไปแล้วนะ เธอฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ สงสัยไม่อยากลุกจากเตียงซะมากกว่าละมั้ง ใช่มั้ย”
“ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่แบบนั้น อื้อ…อื้อ”
ร่างบางถูกผลักลงไปบนเตียงอีกครั้ง แน่นอนว่าในเมื่อเธอกล้าขัดใจเขา คืนนี้ก็อย่าได้คิดที่จะเดินออกไปจากห้องของเขาได้อีกเลย
เที่ยงคืน
“หิวข้าวมั้ยมะนาว”
เธอไม่ตอบ เพราะเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ แทบจะไม่พอที่จะทำให้ลุกขึ้นได้เลยด้วยซ้ำไป
“ลุกไปอาบน้ำก่อนสิ เดี๋ยวจะโทรสั่งข้าวมาให้”
มะนาวไม่พูดอะไรอีกเลย เธอยอมลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี เลยเที่ยงคืนไปแล้ว ก็อย่าได้หวังว่าเธอจะกลับไปที่หอพักได้ เพราะหอในมหาวิทยาลัยมีเวลาเปิดปิด หลังสี่ทุ่มไปก็กลับไม่ได้แล้ว ตอนนี้เธอก็คงต้องนอนค้างกับเขาที่นี่
“ฮึก!”
เสียงน้ำฝักบัว ดังมากพอที่จะกลบเสียงสะอื้นของเธอไว้ได้ เดิมทีมะนาวไม่ใช่คนที่เซย์จิคิดจะสนใจ เธอเป็นแค่ลูกสาวของแม่บ้าน ที่ทำงานอยู่ในบ้านของเซย์จิ ซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของมหาเศรษฐี เจ้าของธุรกิจไอทีที่มีชื่อเสียงระดับต้น ๆ ในเมืองไทย เธอที่เป็นเด็กเนิร์ด ชีวิตมีแต่การเรียน หวังว่าจะเรียนจบและสอบเป็นทนายความ เพื่อให้แม่สบาย แต่แค่ได้พบเขาเมื่อหนึ่งปีก่อน ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป
หนึ่งปีก่อน
“คุณเซย์คะ นี่มะนาวลูกสาวน้าเองค่ะ ปีนี้เข้ามหาลัยปีหนึ่ง คณะนิติศาสตร์ค่ะ กำลังจะย้ายเข้าหอพักในมหาลัย ก็เลยแวะมาเยี่ยมน้าก่อนค่ะ”
“สวัสดีค่ะคุณเซย์จิ”
เธอจำได้ว่าวันนั้น เซย์จิชำเลืองมองเธอ สายตาของเขาดูไม่ได้สนใจและแค่แสยะยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะทักทายกลับมา
“มะนาวเหรอ ชื่อเปรี้ยวดีนะ แต่ว่า… ไม่ค่อยเข้ากับหน้าเท่าไหร่ ชื่อออกจะเปรี้ยว แต่หน้ากลับจืดสนิทเลย”
“รำพึง” ผู้เป็นแม่ของเธอ ได้แต่ยิ้มเพราะคิดว่าเป็นคำชม แต่เธอลืมมองสายตาของเซย์จิ ที่มองมะนาวด้วยความดูถูก เธอรู้ว่าเซย์จิเป็นลูกของเจ้านายของแม่ และพึ่งเคยเห็นเขาที่มหาวิทยาลัย
ในวันแรกที่เข้าไปเรียน เพราะเขาเป็นเดือนมหาลัยมาสี่ปี เป็นแชมป์ที่ไม่มีใครโค่นได้ และเป็นคนเจ้าชู้เงียบ แต่ลับหลังกินผู้หญิงเรียบทุกคณะ แม้จะชอบในความหล่อ แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะมีดีแค่ความหล่อ จนกระทั่ง….
สี่เดือนก่อน
“ทรมาน… ร้อน ใครน่ะ รีบเข้ามาหาฉันที ช่วยด้วย!!”
วันนั้นเธอถูกแม่ใช้เอาผ้าที่ซักแล้วขึ้นไปเก็บ เมื่อเดินผ่านห้องของเขาที่เปิดประตูทิ้งเอาไว้ ก็ตกใจเพราะได้ยินเสียงร้องครางข้างใน เมื่อแง้มประตูเข้าไป ก็เห็นเซย์จินอนดิ้นอยู่ที่เตียง
“ว้าย!”
เธอถูกเขาลากเข้าไปพร้อมกับตะกร้าผ้า ที่ตกจนเกลื่อนพื้น ร่างของเธอถูกโยนขึ้นบนเตียง พร้อมกับตัวเขาที่โถมลงมาในชุดนอน บางอย่างตรงกลางลำตัวแข็งขืนจนมะนาวรู้สึกกลัว แต่ก็ต้องยอมรับว่า เขาหล่อมากจริง ๆ
“ช่วยฉันที”
“คุณเซย์… เกิดอะไรขึ้น”
“ยัยบ้านั่น! …”
“คุณหมายถึงใคร หรือว่า... คุณจินตนา”
เขาหมายถึง “จินตนา” ภรรยาคนใหม่ของพ่อ ซึ่งมีอายุมากกว่าเขาแค่ห้าปี เธอเข้ามาอยู่ในบ้านนี้ได้แค่สองเดือน แต่กลับยั่วเซย์จิทุกครั้ง ที่พ่อของเขาไม่อยู่ จนกระทั่งวันนี้
“คุณเซย์คะ เป็นยังไงบ้าง”
สีหน้าของเซย์จิดูเหมือนจะเริ่มทนไม่ไหว เขาดันเธอลงไปที่เตียง และก้มสุดดมทุกซอกที่เข้าถึง มะนาวรู้สึกร้อนวูบวาบเมื่อถูกเขาจุ่โจมแบบนี้
“อย่านะคะคุณเซย์ อ๊ะ!”
“ช่วยฉันที ฉันถูกยัยนั่นวางยา”
“อะไรนะคะ!”
